Klient planował wdrożenie zautomatyzowanego systemu produkcyjnego integrującego obsługę maszyn CNC, mycie detali oraz testy końcowe (EOL). Pierwotna koncepcja zakładała większy bufor paletowy, bardziej rozbudowany system transportu i obsługi detali oraz wyższe koszty wdrożenia.
Kluczowym wymaganiem było zapewnienie możliwości pracy linii przez 24 godziny na dobę, przy jednoczesnym zagwarantowaniu odpowiedniego zapasu komponentów, umożliwiającego 72 godziny autonomicznej pracy w realistycznych warunkach produkcyjnych.
Przed podjęciem dalszych działań klient chciał zweryfikować, czy proponowana architektura jest rzeczywiście uzasadniona z operacyjnego punktu widzenia. Główne pytania dotyczyły wymaganej pojemności magazynu palet, wielkości bufora komponentów niezbędnego do autonomicznej pracy oraz liczby robotów potrzebnych do utrzymania płynnego przepływu między stanowiskami.
Istotnym elementem koncepcji był robot poruszający się po torze liniowym pomiędzy stanowiskami procesowymi. Jego zadaniem było pobieranie produktu, wykonywanie operacji transportowych i umieszczanie go na kolejnym etapie procesu. Pierwotna koncepcja zakładała zastosowanie dwóch robotów, jednak to założenie wymagało weryfikacji.
Nextomation opracowało szczegółową symulację linii produkcyjnej i cyfrowy model procesu, obejmujący obsługę maszyn CNC, mycie detali oraz testy końcowe (EOL).
Model odwzorowywał przepływ materiałów między stanowiskami, obieg palet, logikę buforowania oraz zadania związane z obsługą robotyczną. Kluczowym elementem koncepcji była robotyka przemysłowa i inteligentny transport materiałów, ze szczególnym uwzględnieniem robota poruszającego się po torze liniowym między stanowiskami, pobierającego produkt, transportującego go i umieszczającego na kolejnym etapie procesu.
Symulacja umożliwiła przetestowanie różnych wielkości buforów, ocenę wymaganej pojemności magazynu palet oraz weryfikację, czy jeden robot jest w stanie zapewnić oczekiwaną przepustowość i ciągłość procesu na wszystkich stanowiskach podczas nieprzerwanej, 24-godzinnej pracy.
Stanowisko EOL zostało również uwzględnione jako integralna część symulowanego przepływu produkcyjnego. Pozwoliło to odzwierciedlić rolę automatycznych systemów testujących i weryfikacji funkcjonalnej w kompleksowej koncepcji automatyzacji oraz ocenić ich wpływ na ogólną wydajność linii.
Dodatkowe analizy obejmowały dobór wielkości magazynu komponentów zapewniającego 72 godziny autonomicznej pracy, z uwzględnieniem 1% części NOK w założeniach eksploatacyjnych. Dzięki temu możliwe było porównanie różnych konfiguracji systemu jeszcze przed wdrożeniem, w tym pierwotnej koncepcji z dwoma robotami oraz zoptymalizowanego rozwiązania opartego na jednym robocie i torze liniowym.
W przypadku zastosowania w przemyśle obronnym takie podejście oparte na danych odzwierciedla również szersze założenia Przemysłu 4.0 w produkcji dla sektora obronnego, w którym robotyka, symulacja i dane procesowe wspierają rozwój bardziej wydajnych, skalowalnych i elastycznych systemów produkcyjnych.
Projekt pokazuje również kierunek opisany w naszym raporcie Industry 2030: wykorzystanie symulacji i technologii automatyzacji do wcześniejszej weryfikacji koncepcji produkcyjnych, ograniczania zbędnych nakładów inwestycyjnych i podejmowania lepiej uzasadnionych decyzji jeszcze przed wdrożeniem.
Symulacja dostarczyła konkretnych wniosków optymalizacyjnych i pozwoliła dopracować koncepcję automatyzacji jeszcze przed jej wdrożeniem.
Do najważniejszych rezultatów należały:
Projekt pokazał, jak symulacja może podważyć wstępne założenia inżynieryjne i zastąpić przewymiarowane rozwiązania decyzjami opartymi na danych.
Dla klienta oznaczało to:
Wykorzystanie symulacji już na etapie koncepcji pozwoliło klientowi zoptymalizować zarówno architekturę techniczną, jak i zakres inwestycji związanej ze zautomatyzowaną linią produkcyjną.
Zamiast realizować przewymiarowane rozwiązanie, zespół projektowy potwierdził, że znacznie prostsza koncepcja spełni wymagania operacyjne, w tym zapewni pracę przez 24 godziny na dobę oraz 72 godziny autonomicznej pracy. Analiza wykazała, że symulacja jest nie tylko narzędziem do weryfikacji założeń, ale również praktyczną metodą ograniczania kosztów, doskonalenia projektu systemu i wspierania trafniejszych decyzji inwestycyjnych w złożonych projektach automatyzacji przemysłowej.